نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شیراز

چکیده

وسیع بودن حوزه مفهومی «پایداری» و ابعاد زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آن، رویکردهای مختلفی به این مفهوم ایجاد نموده که بر اولویت‌بندی راهبردها در طرح‌ها و برنامه‌های معماری و شهرسازی تأثیرگذار بوده است. این پژوهش به دنبال بررسی رویکردهای دانشجویان رشته‌های معماری و شهرسازی به مفهوم «محله پایدار» در فرآیند تصمیم‌گیری به منظور طراحی و برنامه‌ریزی است. رویکرد این پژوهش، توصیفی- تحلیلی است و از راهبردهای آمیخته کمّی و کیفی به منظور پیش‌برد اهداف پژوهش بهره برده است. به منظور انجام پژوهش،تعدادی از دانشجویان کارشناسی در رشته‌های مهندسی شهرسازی و مهندسی معماری دانشگاه شیراز پس از فرآیند انجام طرح 5 در رشته‌های خود، انتخاب شده و اولویت‌های آن‌ها در طراحی محله پایدار، به کمک پرسشنامه با سؤالات باز و بسته مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های کمّی حاصل از این مرحله به کمک نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های فریدمن و من-ویتنی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد دانشجویان شهرسازی در فرآیند برنامه‌ریزی محله پایدار، به شاخص‌های بعد عملکردی(اختلاط کاربری و تراکم) و بعد اقتصادی (تأمین اشتغال محلی) اهمیت و توجه بیشتری نشان داده و در مقابل، برای دانشجویان معماری شاخص‌های بعد فرهنگی محله پایدار (محرمیت و حس تعلق) اولویت بیشتری داشته است. رویکرد «کلی» و «عملکردگرا»ی دانشجویان شهرسازی و در مقابل نگاه «جزیی» و زیباشناسانه و نیز رویکرد «فرهنگی» دانشجویان معماری به موضوع «محله پایدار» از نتایج این پژوهش است که می‌تواند به مدرسین کمک کند تا ضمن تقویت نقاط قوت، به جبران خلأها در ادراک «محله پایدار» در چهارچوب مقیاس و ماهیت هر یک از این دو رشته بپردازند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Comparison of Architecture and Urbanism Students' Approach to "Sustainable Neighborhood" (Case Study: Architecture and Urbanism Students of Shiraz University

نویسندگان [English]

  • Maryam Roosta
  • Sara Daneshmand

Shiraz University

چکیده [English]

The limitlessness of the “sustainability” concept and its environmental, economic, social, and cultural dimensions have generated different approaches to this concept that have affected the prioritization of strategies in architectural and urban planning projects, including in the neighborhood scale. The current study aims to scrutinize the approaches of students in the fields of architecture and urban planning in line with “sustainable neighborhood” in the decision-making process for design and planning. The approach of this research is descriptive-analytical and to advance the goals of the research, it has used quantitative and qualitative mixed strategies. To do the research, several undergraduate students in the fields of Urban Planning and Architectural Engineering of Shiraz University were selected in the process of conducting Project 5 in their fields, and their priorities in designing a sustainable neighborhood were examined using open and closed questions and questionnaires. Quantitative data obtained from this stage were analyzed using SPSS software and Friedman and Mann-Whitney tests. The findings revealed that urban planning students in the process of planning a sustainable neighborhood, pay more attention to the indicators of functional dimension (mixed land use and density) and an economic dimension (providing local employment) and quite the reverse, for architecture students, the cultural dimension of the sustainable neighborhood (privacy and sense of belonging) had more priority. The “general” and “functionalist” approach of urban planning students and in contrast to the “partial” and “aesthetic” and also the “cultural” approach of architecture students to the subject of “sustainable neighborhood” are the results of the current study that while strengthening the strengths, can help to fill the gaps in the perception of “sustainable neighborhood” in the scope of the scale and nature of each of these two disciplines.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sustainable Neighborhood
  • Architecture Student
  • Urbanism Student
  • Urbanism & Architecture Education