الماسیفر، نینا و انصاری، مجتبی (۱۳۸۹). بررسی امنیت محیطی در پارکهای منطقهای بهعنوان بخشی از فضاهای شهری از دیدگاه زنان بر پایه رویکرد CPTED (نمونه موردی: پارک ساعی)، مدیریت شهری، شماره ۲۵.
پوراحمد، احمد؛ مهدی، علی و مهدیان بهمنمیری، معصومه (۱۳۹۲). امنیت فضاهای عمومی، بررسی سنجش سطح امنیت پارکهای شهری در منطقه۲ شهر قم، پژوهشهای راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، شماره ۵.
صالحیفرد، محمد (1382). شاخصهای مکانیابی برای مراکز نگهداری افراد خاص و اثرهای آن در کاهش آسیبهای اجتماعی. فصلنامه تأمین اجتماعی، 14.
عابدی، سپیده (1389). پارک شهری؛ فرصت مدنی یا تهدید جامعه؟ ملاحظات امنیت اجتماعی در پارک شهری. ماهنامه منظر، شماره 10.
غنیزاده، جهانآقا و کلانتری، محسن (۱۳۹۱). آسیبشناسی نظم و امنیت در پارکهای شهر تهران با استفاده از اصول و راهبردهای پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی. پژوهشنامه نظم و امنیت انتظامی، سال پنجم، شماره ۱۹.
کارمونا، متیو؛ هیت، تیم؛ اک، تنر و تیسدل، استیون (2003). مکانهای عمومی، فضاهای شهری، ابعاد گوناگون طراحی شهری. ترجمه: فریبا قرائی و همکاران (1388). تهران: اداره انتشارات دانشگاه هنر.
گلکار، کوروش (1390). آفرینش مکانهای پایدار، تأملاتی در باب نظریه طراحی شهری. تهران: مرکز چاپ و انتشارات دانشگاه شهید بهشتی.
گلی، علی (۱۳۹۰). زنان و امنیت در فضاهای عمومی شهری (مطالعه موردی: پارک آزادی شیراز)، مجله جامعهشناسی تاریخی، دوره سوم، شماره دوم.
طرح منظر شهری محدوده میانی محله صابونپزخانه (گزارش اول) (۱۳۸۶). مهندسین مشاور باوند.
مطلبی، قاسم (1380). روانشناسی محیطی، دانشی نو در خدمت معماری و طراحی شهری. هنرهای زیبا، شماره 10, صص. 52-67.
مک اندرو، فرانسیس تی (1993). روانشناسی محیطی. ترجمه: غلامرضا محمودی (1387). تهران: زرباف اصل.
شهرداری منطقه 12 شهر تهران، 1394.
