نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 معماری، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه

2 دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه

3 گروه معماری، دانشکده معماری، شهرسازی و هنر، دانشگاه ارومیه

چکیده

در عصر حاضر، یکی از مهمترین توجهات در نظام‌های موفق آموزشی در جهان، خلق فضای مناسب برای تحقق اهداف یادگیری است. دانش‌های محیطی از جمله معماری نیز با بسترسازی محیطی در جهت نیل به یادگیری اثربخش، نقش به‌سزایی ایفا می‌کنند. از مسائل قابل ملاحظه در این حوزه، نظریه‌های یادگیری و کاربرد آن در طراحی فضاهای آموزشی است. یکی از متأخرترین نظریات یادگیری که منطبق با نگاه جدید به یادگیری است و مقبولیت بیشتری میان محققان دارد؛ نظریه یادگیری تجربی است. پژوهشگران بسیاری به بررسی تأثیر این نظریه یادگیری بر یادگیرندگان و کاربردهای آن در علوم مختلف پرداخته‌اند؛ اما مهمترین عامل در این زمینه، یعنی فراهم نمودن بستر فضائی مناسب جهت تحقق صحیح و اصولی این نظریه، مغفول مانده است. هدف از این مقاله، دستیابی به مدلی از شاخص‌های مکانی مؤثر بر یادگیری تجربی است که به عنوان یک چارچوب مفهومی در برنامه‌ریزی و طراحی فضاهای یادگیری، فراروی مجریان باشد. پرسش اصلی پژوهش آن است که، فضای آموزشی، چگونه فرصتهای لازم برای اثربخش‌ترین شکل یادگیری را که از طریق تجربه عینی حاصل می‌شود، فراهم می‌آورد. روش تحقیق در این مقاله، روش دلفی است. یافته‌ها نشان می‌دهند که مهم‌ترین دسته شاخص‌های مکانیِ تأثیرگذار بر یادگیری تجربی به ترتیب، دسته شاخص‌های «طبیعت‌گرائی و خوداکتشافی» ، «هویت‌مندی» ، «تنوع و انعطاف‌پذیری» ، «جامعه‌مداری» و «جمع‌گرائی» می‌باشند. در نهایت، مدل شاخص‌های مکانی مؤثر بر ارتقاء یادگیری تجربی شامل 23 شاخص و در پنج دسته اصلی تدوین شد که در این مدل، اولویت و ترتیب اهمیت شاخص‌ها در هر دسته نشان داده شده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Developing a Spatial Indicators Model of Experiential Learning and Its Application in Designing Learning Environments

نویسندگان [English]

  • nasrin karimi 1
  • Morteza Khosronia 2
  • SAHEL dezhpasand 3

1 Department of Architecture, Faculty of Architecture, Urban Planning and Art, Urmia University

2 Department of Architecture, Faculty of Architecture, Urban Planning and Art, Urmia University

3 Department of Architecture, Faculty of Architecture, Urban Planning and Art, Urmia University

چکیده [English]

At the present time, one of the most important considerations in successful educational systems in the world is the creation of a suitable environment for the achievement of learning goals. Environmental sciences, including architecture, play an important role in enabling environment for effective learning. Learning theories and their application to the design of educational spaces are significant issues in this field. One of the most recent learning theories that is in line with the new approach to learning, is experiential learning theory. Many scholars have examined the impact of this learning theory on learners, but the most important factor in this regard, namely providing a suitable spatial context for the correct realization of this theory, has been neglected. The purpose of this paper is to develop a model of spatial indices affecting experiential learning that is conceptual as a framework for planning and designing learning environments. The key question is how does the educational environment provide the opportunities for the most effective form of learning that is achieved through objective experience. The research method in this article is Delphi method. The findings show that the most important categories of spatial indices affecting experiential learning are the categories of "naturalism and self-discovery", "identity", "diversity and flexibility", "community orientation" and "collectivism". Finally, the spatial indices model affecting experiential learning promotion consisted of 23 indices and was divided into five main categories. In this model, the weight of each category and the order of importance of the indices in each category are shown.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Experiential learning
  • Delphi method
  • Learning Environment
  • Educational Design